Kayseri’de Sessiz Akşamlar ve İçimde Biriken Şiirler Kayseri’de akşamlar garip bir şekilde ağır geliyor bana. Sanki gün boyu konuşmayan duvarlar, gece olunca içime doğru fısıldamaya başlıyor. 25 yaşındayım ve bunu söylemek bile bazen tuhaf hissettiriyor; çünkü hâlâ içimde çocukluğumun kırılganlığı var. Günlük tutmayı seviyorum. Defterlerim dolu, kenarlarına taşmış cümleler, yarım kalmış duygular… Ama hiçbir sayfa, içimdeki o eksikliği tam anlatamıyor. Geçen hafta Erciyes’in soğuğu yüzüme vururken yürürken fark ettim: Ben aslında şiiri hep yanlış anlamışım. Şiir sadece kitaplarda değilmiş; sokakta, bir otobüs durağında beklerken, hatta birinin gözlerini kaçırışında bile varmış. O gün eve döndüğümde defterime tek bir cümle yazdım: “Şiir,…
Yorum Bırak